این مصاحبه دید خیلی از دوستداران خانم فراهانی را تغییر داد. شاید پیش از این از وی به عنوان یکی از اسطورههای هنر سینمای ایران و نمایندگان این هنر در خارج از کشور نام میبردند. اما نکاتی است حتا در این مصاحبه که انسان را به فکر فرو میبرد. شاید باید در قهرمانپروری تجدیدنظر کنیم. شاید…..
دوست عزیزی که این متن را برگردان کردند به من میگفتند کاش گلشیفته پارسی صحبت میکرد نه فرانسه.
بهنام
…………………….
متن ترجمهشده مصاحبه گلشیفته فراهانی با تلویزیون فرانسه 2،
شما اولین زن بازیگر ایرانی (؟!) بودید که در یک فیلم هالیوودی بازی کردید، و بدون روسری روی فرش قرمز راه رفتید، اگر بر میگشتید ایران چه اتفاقی میافتاد؟
گلشیفته: من بعد از این که فیلم تمام شد مثل دیوانهها به ایران برگشتم و فکر میکردم که فیلم خوبه و مشکلی نداره، ولی بعدش میخواستم برم هلند برای یک فیلم دیگر که شروع کردند از من پرسیدن که من چرا این فیلم را بازی کردم و برام مشکل ایجاد کردند، این برنامه سی.آی.ای بوده، آنها چهره اسلام را عوض میکنند، تو نمیفهمی…..
پس از شما به خاطر علت بازی در این فیلم سوال کردند ولی آیا شما میتوانستید کشور را ترک کنید؟
گلشیفته: نه، به هیچ وجه، پاسپورت منو گرفته بودند و من مدت ۷ ماه در ایران بودم و برای فیلم «برای الی» به من گفتند که خودت برو و به فرهادی بگو که نمیخواهی این فیلم رو بازی کنی…
پس چطور شد، یک روز به خودتون گفتین که باید از ایران خارج بشم؟ چطور این ممکن هست؟
گلشیفته: اول من برای پس گرفتن پاسپورتم پول دادم، برای این که بتونم ۲۴ ساعت به لندن برم، و کارگردان به من گفت، گلشیفته الان دیگه خیلی دیره، ما دو هفته منتظر شدیم
بنابر این الان شما ایران را ترک کردهاید و به طور تصادفی (؟!) یک شخصیت اوپوزیسون شدهاید، در حالی که در کشورتان یک ستاره هستید، چه میشود اگر الان به ایران برگردید؟
گلشیفته: نمیدونم، هیچکس نمیتونه بدونه، در ایران در واقع قانونی وجود نداره، یک دفعه یک نفر تصمیم میگیره که تو مشکل داری، در ایران اینطوری است.
با خانوادهتون چطور تماس میگیرید؟
گلشیفته: با تلفن، ولی میدونیم که حتمن گوش میکنند.
چطور این رول شخصیت اوپوزیسون (؟!) را احساس میکنید؟
گلشیفته: من فقط یک بازیگر بودم که کار میکردم، و یک دفعه همه چیز در ایران پولیتیک میشه، شرایط زندگی من پولیتیک (؟!) شد، برای دولت ایران، وقتی که از ایران بیایی بیرون، برای آنها تمام شدهای
برای این که بهتر بفهمیم، امروز در ایران کی قدرت را در دست داره، احمدینژاد یا ملاها و قدرت مذهبی؟
گلشیفته: من فکر میکنم که رهبر هست که قدرت داره، نه احمدینژاد. آدمهایی که ما اصلن نمیبینیم هستند که قدرت دارند. (توضیح وبلاگ: البته لازم به اشاره است که اگر رهبر قدرت داره که میتونیم ببینیم)
آیا اسلام موزیک و هنر و … را دوست داره؟ شما میگویید که این چیزها فعالیتهای خیلی پیچیدهای هستند در ایران!
گلشیفته: بله وقتی که هنر به درد اسلام میخوره، به درد دولت ایران میخوره بله خیلی دوست دارند ولی وقتی که در برابر آتهاست نه، اصلن دوست ندارند.
شما پس خیلی جوان یاد گرفتید که دروغ بگین، تا بتونین با قوانین بازی کنید و با آنها کنار بیایید؟
گلشیفته: بله (؟!)، من فکر میکنم که لازم باشه پدر من همیشه ضد این رژیم (؟!) بوده و مشروب خوردن و رقصیدن ممنوع هست.
چه پیامی دارید برای جوانان ایران؟ ما دیدیم که در کشورهای عربی چه اتفاقاتی افتاد در حالی که این جوانان ایران بودند که اول از همه در خیابانها آمدند، ولی الان کمتر از آنها میشنویم. چه پیامی براشون داری؟
گلشیفته: برای دولت ایران، وقتی که از ایران خارج میشی، آنها میگن که دیگه تمومه، ولی این درست نیست، هنوز میشه یک کاری کرد… هنر همینه، هنر باید ضد (؟!) باشه. ضد ایدههای دیکتاتوری…ما به خاطر دلیل دیگری در خیابونها رفتیم، خیلی متفاوت است با دلیل کشورهای مسلمان سونیت دیگر، از بهار عرب حرف میزنند ولی ما ۳۰ سال هست که اسلام را داشتی و الان دیگه بسه.
آیا هنوز امیدی هست، فکر میکنید که تحولاتی بتونه انجام بگیره؟
گلشیفته: بعضی وقتها بله، بعضی وقتها نه. برای من بعضی وقتها کاملن همه چیز سیاه هست، ما ایرانیها باید همیشه بجنگیم، و یک راه حل پبدا کنیم.
امروزه در فرانسه و اروپا به طور کل، مردم و پولیتیسینها از اسلام پولیتیک هراس دارند. آیا به نظر شما حق دارند که بترسند؟
گلشیفته: (توضیح مترجم: کلمه هراس داشتن را در فرانسه نمیداند و به خبرنگار میگوید من منظور شما را نمیفهمم)
از وقتی که این انقلابها در دنیای عرب اتفاق افتاده، آیا باید از اسلام پولیتیک هراس داشت؟
گلشیفته: (توضیح مترجم: از خبرنگار میپرسه هراس داشتن یعنی چی؟)
ترسیدن از چیزی.
گلشیفته: وقتی که اسلام تئوکراتیک میشود بله باید ازش ترسید، چون آنها اسلام رو بنابر ایده خودشون تغییر میدهند.
مرسی از اینکه به این برنامه آمدید، شما دو سال هست گه در فرانسه زندگی میکننید، آیا خوش حال هستین؟
گلشیفته: بله خیلی زیاد (؟!)
با امید دیدار شما در فیلم «مرغ با آلو…»
برگردان: دوست خوبم، آویده
امیر Said:
on 11/12/2011 at 10:07 ق.ظ.
جدای اینکه هنرمنده واقعا دوست داشتنیه براش آرزوی موفقیت میکنم
دوست بالاترینی Said:
on 11/12/2011 at 11:25 ق.ظ.
(توضیح وبلاگ: البته لازم به اشاره است که اگر رهبر قدرت داره که میتونیم ببینیم)
=می تونه منظورش سپاه و اطلاعات و… باشه پشت پردۀ قدرت ظاهری خامنه ای و…
شرایط زندگی من پولیتیک (؟!) شد،
=البته درستر این بود که می گفت پو لتیکال (سیاسی) شد… (سیاسی اش کردن)
شما پس خیلی جوان یاد گرفتید که دروغ بگین،
=پس شما خیلی جوان بودید که یاد گرفتید دروغ بگین،
«هنر باید ضد باشه»
= «مخالف» بهتر نیست…
و…
و ای کاش رفیق نظر شخصی ات رو در اولین ترجمۀ کاملی که از این مصاحبه دوستت انجام داده دخیل نمی کردی…
فرهنگ قهرمان سازی به کلی مضر و مخرب است ایشان هم هنرمندیست مثل سایر هنرمندان منتها با روش خودش.
هر کدام از ما ممکن است یک جاهایی از لحاظ اعتقادی و فکری با ایشون موافقت نداشته باشیم ولی خودمون هم می دونیم خیلی از کارهاش و افکارش ارزش ستودن داره…
ترجمۀ شما هم که به خوبی فرانسه حرف زدن گلشیفته از کار در آمد!
ولی خسته نباشی و ممنون
عبدالرضا Said:
on 11/12/2011 at 1:26 ب.ظ.
چه چیز این مصاحبه اشکال داشت ؟
bitaraf Said:
on 11/12/2011 at 1:29 ب.ظ.
مصاحبه خیلی عالی بود. ایرادهای شما خیلی بنی اسرأییلی است!
بی نام Said:
on 11/12/2011 at 1:52 ب.ظ.
زمانی که فیلم بازی میکرد من از کارش خوشم میومد ولی به عقایدش کاری ندارم. من کلا» قهروان ساز نیستم. ولی دوست عزیز کجای این حرفا ایراد داشت؟ اینکه نفهمید معنی حراس به فرانسه چیه؟ این نصیحت من به تو هر وقت خواستی کسی را تخریب کنی بای در حد خودش هم باشی. مشکلت اینه که نمیخوای بزرگ شی. اسم این دختر کلی طرفدار داره. اونوقت تو با کدوم اسلح داری میری به جنگش؟ بزرگ شو. یه نگاه به کوتوله ها بکن ببین همیشه درمانده هستن.
farvaharan Said:
on 11/12/2011 at 2:41 ب.ظ.
دوست عزیز بینام، مشکل ما اصلن کلمه هراس یا حراس نیست، مشکل ما اینکه چرا ایشون وقتی سیاسی نیستن اصرار بر این مسئله دارن و تحت تاثیر سوالات آقای خبرنگار قرار میگیرند. بازی ایشون خوب است بسیار هم خوب من چون در این مورد اطلاعی ندارم نظری هم ندادم. قصد تخریب هم وجود نداره و هدفم حمایت بود به همین دلیل دوست داشتم که به پارسی سخن میگفتن تا شاید بهتر مفهوم کلامشان را میرساندند. البته در مورد بزرگ شدن بهتر است بگویم تمام سعیام را میکنم تا کودک درونم را زنده نگاه دارم چون از بزرگان و بزرگی که به جای نرسیدیم. در آخر هم باید بگویم هنوز آنقدر بیوجود نشدم که بر روی هموطنم اسلحه بکشم.
bandehe khoda Said:
on 11/12/2011 at 1:56 ب.ظ.
خوب ترجمه نشده است. گلشیفته هم خوب نمی تواند به فرانسه خودش را اظهار کند. این دو باعث شده است که پیام به راستی داده نشود.
محسن Said:
on 11/12/2011 at 1:57 ب.ظ.
خود گوئی و خود خندی عجب مرد هنرمندی !!!؟؟؟ میشه بفرمایید مردم ایران که به گفته شما بعد از این مصاحبه نظرشان در مورد گلشیفته عوض شده نظرشان را چه جوری به شما و اربابانتان اعلام کرده اند؟!به نظر من باید مرده شور این مترجم شمارو ببرند و باید صدها درود فرستاد به گلشیفته فراهانی و هنرمندانی که مثل او هستند .همه که حاضر نیستند حقایق را به شیوه ملاها کتمان کنند
farvaharan Said:
on 11/12/2011 at 2:46 ب.ظ.
دوست عزیز، محسن گرامی، در دنیای امروز و وجود شبکههای اجتماعی و ارسال نظرات بر روی آن نیاز چندانی نیست که منتظر کسی باشیم، شکر خدا آنقدرها میفهمیم که با مراجعه به این شبکهها از نظرات دیگران آگاه شد، شما هم بد نبود سری به رسانهها و شبکههای اجتماعی بزنید.
دوران ارباب و رعیتی گذشته است.
البته من نمیدونم علت توهین شما به مترجم چی بود؟ اگر ترجمه غلت است نکات را بفرمایید تصحیح خواهد شد.
با سپاس
iraj Said:
on 11/12/2011 at 2:02 ب.ظ.
خوب مشگل كجا بود قهرمان؟
وحید Said:
on 11/12/2011 at 2:03 ب.ظ.
من از اول هم علاقه ای بهش نداشتم که نظرم راجبش عوض بشه. مسئله اینجاست که به دلیل کم بودن ایرانی های برجسته در اونطرف آب سوالهای بیجا از آدمهای بیجا می پرسن. گلشیفته فراهانی در حدودی نیست که راجب سیاست و اسلام و ایران و فلسفه هنر حرف بزنه. اون فقط باید بازی کنه و خوب هم بازی کنه.
Rita Said:
on 11/12/2011 at 2:29 ب.ظ.
چرا باید تجدید نظر کرد؟ بیچاره چه حرف غلطی زده؟
parsism Said:
on 11/12/2011 at 2:42 ب.ظ.
آیا دلتان میاید یک ایرانی نتواند صدایشرا نشر دهد؟ خواهشا یک دعوتنامه بالترین به این ایمیل بفرستید
parsism13@yahoo.com
بهداد Said:
on 11/12/2011 at 2:45 ب.ظ.
چون فرانسه خیلی مسلط نیست با این مصاحبه از چشم مردم میفته؟ کسی که این ترجمه رو نوشته فارسی نوشتنش همچین چنگی به دل نمیزنه. جمله «شما پس خیلی جوان یاد گرفتید که دروغ بگین» غلطه. «خیلی جوان» قید نیست، صفته. باید به جاش بگه «در جوانی».
چیه مشکل این مصاحبه؟ دلیل اضافه کردن علامتهای (!؟) چیه؟ مثلا کسی حق نداره از زندگی تو فرانسه خوشحال باشه؟ یا مثلا پدر کسی نمیتونه ضد رژیم باشه؟ یا چی؟
اگر بیشتر توضیح میدادید خوب بود.
farvaharan Said:
on 11/12/2011 at 2:54 ب.ظ.
دوست عزیز، بهداد گرامی،
یکی از دلایلی که عنوان شد فرانسه ایشون ضعیف است و کاش باید به پارسی صحبت میکرد همین مسئله است، ایشون در متن فرانسه کلماتی رو که ترجمه شده استفاده کردن، ایراد از ترجمه نیست, عین همان چیزی است که در متن فرانسه استفاده شده است.
اما در مورد خوشحالی ایشون، چون پیش از پذیرفته شدن اقامتشون در فرانسه ایران رو بهتر میدونستن و از پدرشون هم چیزی نگفتن، اما کل حرف اینجاست که ایشون در مورد سیاست بهتر بود عنوان میکردن که من سیاسی صحبت نمیکنم (به همان دلیلی که ایشون اصلن سیاسی نیستن) که هم بهتر و حرفهایتر بود و هم جهت مصاحبه رو سمتی میبردن که خودشون میخواستن نه سمتی که خبرنگار میخواد.
Zendanie mihan Said:
on 11/12/2011 at 4:15 ب.ظ.
mamnoon ke in mosahebe ro gozashtid. man ke ba khoondane in mosahebe alagham be golshifte bishtar ham shod…